Hiç ummadigin yaslarda,askin artik sana ugramayacagina emin olup seninde biçilmis siradan hayatinla bütünlesiverdigin ve haldir haldir hayatin telasina kapilip nasil geçtigini farkedemedigin o yillarin ,o 25 ile 40a yakin yaslar arasinda bir yerde, senin sen oldugunu unuttugunu hatirlatan biri çikiveriyor karsina,elin ayagin çözülüyor.Hani o liseli yaslarin var ya, çok uzaklarda kaldigini zannettigin ,sanki kapinin önünde bekliyormus, nefesin kadar yakinidaymis,meger hiç gitmemis,pesindeymis,SASIRIYORSUN.
        Herkese ve herseye ragmen duygularinin sesinin ardindan gidiyorsun.Yüregin bir ramazan davulundan bile güçlü vuruyor.Duymuyorsun insanlari,duymuyorsun yanlis diye haykiranlari.Dostlarin düsmanin oluyor gözünde.Seni sevenler mutlulugunu istemeli böyle demek,böyle söylemek isine geliyor.Adini bildigin kadar eminsin oysa,ONLAR DOSTLAR.Tek korkulari senin incinmen,yaralanman,utanman sonrasinda.Onlarin tek derdi üzerlerine düseni yapmaya çalismak,üstüne üstüne geliyorlar kaçiyorsun hemde kirarak yikarak kaçiyorsun.Haklisin belki de ahlaksiz da olsa, kime göre ahlaksiz bilemedigin,çünkü sana göre degil bunu yasamak istiyorsun.Sen sadece sevilmek ve sevmek istiyorsun.Iste yillardir titremeyen kalbin titriyor.Iste ayaklarin arsa degiyor.Iste duymak istedigin her güzel söz kulaklarinda.Sen sadece ve özgürce aski yasamak istiyorsun,bunda ne var?
       BUNDA NE VAR NE KELAM,BUNDA NE YOK KI.Aci var,iki ailenin diger bireylerinin haketmedigi halde içini yakan.Utanç var yine olabildigince hakedilmeden paylastirilan ve acilar bir kaç ömre bedel çagil çagil yasanan. BUNDA NE VAR!Bu sadece ani yasamak.Ardindan çekilen acilar kadar degeri olmayan.VE asla birlesemeyecek eller,yürekler var.Çünkü diger eslerin elleri,çocuklarin elleri var elleri kavustturamayan.Bu rüya bir gün sona erdiginde kocaman bir hiçlik var.Herkes herkesin vazgeçilmezi degil hiçbiseyi oluveriyor.Dökülen gözyaslari ve çekilen acilar asla bir liselinin ki gibi olmuyor ,olamiyor.Zaten evlendikten,bir de çocuk sahibi olduktan sonra o hayat sizin olmuyor olamiyor.Biri yüreginizi,ilkelerinizi,onurunuzu,gururunuzu,geçmisinizi ne emeklerle kurdugunuz ve geleceginizi yine ne umutlar koydugunuz alip yikip arkasina bakmadan gidiyor adeta.Yüzünde aci bir tebessüm ve siz iste orda bu kabustan uyaniyorsunuz ama çok geç.
     Vazgeçilmezi oldugunuzu saniyordunuz ya bir zamanlar.Hani öyle kazImisti ya beyninize...üzgünüm diyor, belki gerçekten üzgünde.Ama hepimiz unutmayalim.MEZARLIKLAR NE VAZGEÇILMEZLERLE DOLU ...HER BIRIMIZ ISTE BU KADAR VAZGEÇILMEZIZ.

Eseri Paşlayın
  • gplus
  • pinterest

Yazar / Şair Hakkında

hülicik / hülya ünlütürk

1965 zonguldak dogumluyum.21 yillik ögretmenim.sikilganim.sakaciyim.... » devamını okumak için tıklayın

Esere yazılmış yorumlar

  1. edebiyat.biz.tr
    03 Nisan 2020, Cuma 22:14:12

    Mezarliklar Ne Vazgeçilmezlerle Dolu başlıklı esere henüz yorum yazılmamış, ilk yorumu siz yazmak ister misiniz ?

Esere Yorum Ekleyin